Zondag 28 december 2025

Over vandaag heb ik niet zoveel te vertellen.  Om kwart na acht stond ik op, het zonnetje scheen weer buiten.  Om 9u zat ik aan het ontbijt.  Was het omdat ik later was dan gewoonlijk of waren er meer gasten dan verwacht, ik weet het niet, maar er was nog net één klein stukje stokbrood over.  Men was wel al verse mini croissants en mini chocoladekoeken aan het afbakken.  Honger heb ik zeker niet geleden, er waren nog genoeg andere dingen om m’n maag te vullen.

Om 10u21 stapte ik op de bus van lijn 55 en reed mee tot aan het station van Saint-Laurent-du-Var.  De chauffeur van deze bus had de zondagsmis opstaan, luid genoeg opdat iedereen in de bus mee kon “genieten”.  Ik weet niet wat ik ergerlijker vind : moeten luisteren naar andermans gsm of moeten luisteren naar de zondagsmis …

Na een ritje van 25 minuten stapte ik af aan het station en wandelde naar de halte “Passerelle”, dewelke zich aan de andere kant van de treinsporen bevindt en waarvoor ik dus de “passerelle” moest nemen over de sporen.  Ja, waar dacht je dat de naam van de bushalte anders vandaan kwam ?

Daar moest ik slechts een paar minuten wachten op de bus van lijn 9, waar al veel mensen op zaten.  Deze bus bracht me op een klein kwartiertje tijd naar Cagnes-sur-Mer, waar ik afstapte aan de halte Square Bourdet.  Nu was het nog vijf minuutjes stappen tot aan de wasserette.  Zeker, dat was mijn uitstap van vandaag : de was doen.  Zeer spannend ! Maar nodig …

Ik kocht een zakje wasmiddel (één euro), vulde de machine, betaalde vervolgens vijf euro voor de was zelf.  Jammer genoeg was één van de droogkasten “hors service” (buiten gebruik) dus ik moest een kwartier wachten voordat ik mijn propere maar natte was in één van de twee andere droogkasten kon drogen.  Net zoals bij ons hebben de mensen hier de neiging om een wandelingetje te gaan maken terwijl hun was aan het draaien of drogen is – met als resultaat dat anderen de was maar al uit de droogkast halen wanneer deze gestopt is.  Je weet nooit op voorhand hoe lang het nog duurt voordat de eigenaar van die was terugkeert.  Klok-kijken blijkt ook voor de Fransen bijzonder moeilijk te zijn …

Voor twintig minuten droogkast betaalde ik twee euro.  Om vijf na één was ik met alles klaar (ook met opvouwen) en vertrok ik naar Square Bourdet.  Onderweg wandelde ik voorbij de plaatselijke Intermarché, die gesloten was sinds … 13u.  Geen knabbel vandaag.

De bus naar het station van Saint-Laurent-du-Var was er zo goed als meteen.  Van aan dat station was het een paar minuten stappen tot aan de zee (foto- en filmmoment) en dan zocht ik me een weg door winkelcentrum Cap 3000.  Doel : de juiste uitgang vinden voor de bushalte.  ’t Is mislukt.  Ik vond uiteindelijk de bushalte wel, maar Cap 3000 is een groot winkelcentrum en net zoals in Wijnegem loop ik erin verloren.

Iets na 14u vertrok bus 54, om twintig voor drie was ik op mijn kamer.  Het bed was nog niet opgedekt en omdat ik niet in de weg wil lopen wanneer men dit komt doen heb ik gewoon snel mijn was weggelegd, nam ik een korte plaspauze en daarna ging ik nog wat rondwandelen in de buurt.  Om tien na vier keerde ik terug naar m’n kamer, waar het bed ondertussen opgedekt was.

O ja, gisterenavond heb ik op het internet nog gekeken naar de kerstaflevering van The Great Pottery Throw Down.  Op internet, want Britse televisie kan ik hier helaas niet ontvangen.  Dat vind ik heel erg jammer, want wat er op de Franse teevee te zien is da’s niet meteen “mijn ding” : vooral veel blabla (praatprogramma’s), kwissen, kookprogramma’s en natuurlijk buitenlandse series die gedubd worden in plaats van ze te ondertitelen.  Hatelijk vind ik dat ! Voor degenen die dit programma (Throw Down) niet kennen : het is een soort van wedstrijd in keramiek – en de kerstspecial is dan voor bekende Britten die niks van keramiek kennen en die proberen om iets in elkaar te steken.  Klinkt misschien niet spannend maar ’t is heel leuk om naar te kijken.

’n Spannende dag vandaag, niet ? Tja, ik heb je verwittigd.  Morgen beloof ik dat het interessanter zal zijn.