Donderdag 1 januari 2026

Om half negen werd ik deze ochtend voor een tweede keer wakker.  Ik was al eens wakker geschoten omstreeks zeven uur maar toen heb ik me nog eens omgedraaid en sliep ik verder.  Dit heeft me echter niet echt deugd gedaan, want ik heb slecht gedroomd.  ‘k Schoot wakker om half negen, en blijkbaar had ik gisterenavond de wekker verkeerd gezet … het was de bedoeling dat deze om kwart na acht af zou lopen maar ik had ‘m dus op kwart na negen gezet.

Ik heb me snel klaargemaakt voor het ontbijt en toen ik daar aankwam bleek de keet al behoorlijk vol te zitten.  De eitjes waren reeds op, voor de koffie moest je aanschuiven.  De mensen van de bus (geen idee waar ze vandaan kwamen, ik kon hun taal niet thuisbrengen) waren massaal komen eten.  Nu vind ik dat niet erg hé, als je op tijd op de bus moet zitten dan moet je zien dat je tijdig gegeten hebt.  Ik heb meer dan genoeg busreizen gemaakt (met de firma Verhoeven) om te weten hoe dit eraan toe gaat.  Waar ik wel minder goed gezind om ben is dat er redelijk wat mensen een eitje genomen hadden om dit dan te pellen maar niet op te eten (ik heb ze zien liggen op de plateaus die op de tafels zijn blijven staan).  Ik had anders graag een hardgekookt eitje gehad bij mijn ontbijt, maar ja, ze waren op …

Na het ontbijt keerde ik terug naar m’n kamer.  Er was geen haast bij vandaag want ik wilde naar het dorpje Saint-Jeannet.  Dat dorp ligt hier heel dichtbij.  Het is vandaag zondagdienst bij het openbaar vervoer, de bus van een minuut na tien zou ik aan me voorbij laten gaan.  De volgende passeerde aan de halte kort na half twaalf.  Ik kon dus gemakkelijk nog een spelletje spelen op de laptop en al een begin maken met het inpakken van mijn koffer voor morgen.

Net op tijd stond ik aan de bushalte en na een ritje van een minuut of zeven stopte het minibusje aan de eindhalte – de parking vlak beneden het dorp.  De terugweg zou ik te voet maken dus ik moest helemaal geen rekening houden met de uren van de bus. 

Saint-Jeannet ken ik al eventjes, ik ben hier al een paar keer eerder geweest.  Niet alleen als startpunt voor de wandeling naar de top van de Baou van Saint-Jeannet en deze van La Gaude – ook als startpunt van de wandeling naar de ruïnes van het Chateau du Castellet de Saint-Jeannet.  En uiteraard heb ik het dorpje zelf ook al vaak verkend.  Het is er mooi, oud (Middeleeuws) en uiterst gezellig, en ik denk dat ik er wel zou kunnen wonen.  Het is goed bereikbaar met het openbaar vervoer (bussen 54 en 47 stoppen er), in het dorp bevindt zich een (hele kleine) supermarkt maar er zijn twee grotere supermarkten op een paar minuten rijden met de bus.  Het treinstation van Saint-Augustin is makkelijk bereikbaar en ook het shopping centrum van Saint-Laurent-du-Var én dat van Nice Lingostière.  Je ziet : het dorp heeft heel wat pluspunten.  Niet te vergeten : het is het startpunt van heel wat wandelingen.

Ik heb het dorp ook nu weer uitgebreid verkend, heb heel wat foto’s genomen, heb stukken ontdekt die ik voordien nog niet gezien had.  Op het uitzichtpunt (wist ik van vorige keer) staat in de winter het kantoor van de kerstman, heel tof ! ‘k Heb gebruik gemaakt van het openbaar toilet aan de bushalte (het slot is stuk, da’s niet zo handig …) en ik heb me op het terras aan de “ingang” van het dorp neergezet om daar een cappuccino te drinken.  ‘k Maakte aan de kassa van het etablissement kennis met een Vlaams gezin dat met z’n twee kleine kinderen (ik gok 7 en 6 jaar oud) naar de top van de Baou van Saint-Jeannet gewandeld is.  Amai, knap !!!

Om twee uur begon ik stilletjesaan aan de wandeling terug naar het hotel.  De weg die Google Maps me voorstelde was afgesloten dus ik nam een wandelpad in plaats van de gewone weg om tot aan de Commerces du Peyron te geraken.  De supermarkt aldaar was uiteraard gesloten maar de bakker was wel open dus ik heb me een paar dingen gekocht om te knabbelen want ik had ondertussen honger gekregen.

Om kwart na drie arriveerde ik bij het hotel.  M’n bed was weer niet opgedekt en het vuilnisbakje in het toilet was niet leeggemaakt, maar zo te horen waren ze nog volop bezig met het kuisen van de leeggekomen kamers (de gasten van de bus).  Dat kuisen gebeurt hier tussen 8u en 16u.  Omdat ik ondertussen al “thuis” was zijn ze niet meer op mijn kamer langsgekomen.

Het is in tussentijd al bijna vijf uur, wanneer dit blogbericht plus de foto’s gepubliceerd zijn ga ik mijn koffer verder inpakken, ik neem straks nog een heerlijke douche, heb nog wel wat administratieve dingen te doen … en dan kan ik de rest van de avond genieten van mijn laatste nacht aan de Côte d’Azur.  Morgen moet ik ten laatste op de middag de kamer verlaten en ’s avonds om 19u vertrekt mijn nachttrein naar Parijs.  Wat ik in tussentijd zal doen dat weet ik nog niet …

(onder de foto's staat nog een YouTube-video)