Zondag 21 december 2025

Dit keer moest ik me niet haasten voor het vertrek : ik zou pas kort voor 13u de deur uit moeten dus kon nog op m’n gemak de laatste hand leggen aan de laatste voorbereidingen van de reis.

Hoewel ik mijn kleine reiskoffer al een paar weken op voorhand had ingepakt besloot ik op het laatste moment mijn fototoestel toch nog thuis te laten.  Dat ding neemt zo enorm veel plaats in beslag dat ik veel te veel in m’n (reeds extra grote) rugzak moest proppen.  Fototoestel uitgepakt, wandelschoenen in de plaats gestoken (plus nog een paar andere broodnodige zaken zoals de voedingskabel van m’n laptop).

Deur achter me dichtgetrokken, hop, te voet naar de tramhalte.  De eerste tram die ik kon nemen zat helaas al goed vol, en omdat ik de laatste weken terug veel last heb van voetpijn wilde ik toch wel kunnen zitten.  Hierdoor moest ik zowat acht minuten wachten op de eerstvolgende geschikte tram.

Natuurlijk waren de drie roltrappen die ik in het centraal station moest nemen om tot op perron twee te geraken kapot waardoor ik uiteindelijk slechts vijf minuten overschot had voor m’n trein van 13u40 naar Brussel Zuid.

In het station van Brussel Zuid (dat toch wel behoorlijk groot is) zocht ik vruchteloos naar een Panos om een broodje voor onderweg te kopen.  Dat was dus een dikke streep door mijn rekening, want ik had – behalve een pakje wafeltjes met koffiecrème – niks bij om te eten.  Ik had verder enkel een paar flesjes drinken meegenomen.

Vandaag was ik het niet die pech had met de Eurostar : vanwege een incident op de Duitse spoorwegen was de Eurostar vóór de mijne afgelast.  Heel gezellig voor die mensen ! Hopelijk heeft Eurostar voor hen een gepaste oplossing gevonden …

Ruim op tijd, om kwart na drie, trok ik naar perron zes, waar mijn Eurostar zou vertrekken om 15u42.  Kort na mijn aankomst op het perron reed een Eurostar het station binnen maar daar mochten we niet opstappen.  Na nog een kwartiertje wachten reed Eurostar nummer twee het station binnen, dewelke gekoppeld werd aan degene die al op perron zes stond te wachten.  Hadden ze een extra trein ingeschakeld om de gestrande reizigers van de vorige trein te helpen ?

Ik zocht mijn stoel in wagon acht.  Dit bleek een zitje aan het raam te zijn.  Vroeger had ik dat geweldig gevonden maar tegenwoordig prefereer ik een zitje aan het gangpad.  Zo hoef ik niet om de haverklap mijn buur te storen als ik iets uit mijn koffer wil nemen (gestockeerd boven onze hoofden).  Bovendien is er op de toch wel korte rit tussen Brussel en Parijs niet zoveel bijzonders te zien buiten …  Gelukkig vond mijn buurman het niet erg om van zitje te wisselen.

17u05, aankomst in Parijs, waar het helaas aan het regenen was.  In Antwerpen scheen bij mijn vertrek nochtans de zon.  Al een geluk dat ik deze ochtend besloten had om toch maar m’n regenjas aan te trekken in plaats van m’n fleece jas zonder kap.

Van de Gare du Nord naar de Gare d’Austerlitz kan je makkelijk en snel geraken met metrolijn nummer 5 maar ik wilde het te voet doen.  Kwestie van wat centjes uit te sparen en de benen wat te strekken na al dat zitten.  Da’s een wandeling van pakweg een uur en een kwartier en ik had drie uur de tijd om in de Gare d’Austerlitz te geraken, tijd met hopen.  Jammer van de regen …

Zoektocht naar een eettent in het station van Austerlitz maar helaas : niks gevonden.  De boel wordt hier nog steeds gerenoveerd en het enige waar je iets kan kopen is zo’n krantenwinkel die ook snacks verkoopt.  Aangezien ik al een tijdje probeer om niet meer teveel te snoepen ben ik daar maar niet binnengestapt.

‘k Vond een zitplaats dicht bij de plek waarvan ik vermoedde dat de nachttrein naar Nice zou vertrekken.  Deze stond al wel aangekondigd op het bord maar er stond nog geen perron bij.  Ik gokte erop dat het wel eens goed perron 1, 2 of 3 zou kunnen zijn (omdat het vertrek van deze trein tot hier toe altijd al daar is geweest).

Er stond (of beter : zat) ook een hele bende kinderen bij perron twee te wachten, allemaal met een koffer bij zich en een geel hesje aan.  Gaan die ook naar Nice ? En zo ja ; slapen die dan allemaal in wagon 7 ?

De kinderbende mocht eerder op de trein dan de rest van de passagiers, maar ze moesten in wagon 16 zijn en toen de rest van de mensen een minuut of tien later ook het perron op mocht (de bende was nog steeds niet ingestapt) bleek dat wagon 16 naar Cerbère rijdt, niet naar Nice.  Op perron 2 stond een gekoppelde trein – ergens onderweg zouden beide treinen losgekoppeld worden en zouden wij naar Nice doorrijden (de anderen dus naar Cerbère).

Zoals meestal was ik als eerste in mijn coupé – het was een flinke wandeling want wagon 7 bevond zich bijna aan het andere eind van het perron.  Ik vind het prettig om als eerste in coupé te zijn omdat ik dan op mijn gemak mijn bed klaar kan maken voordat de anderen er zijn. Die anderen druppelden mondjesmaat binnen tot we kort voor het officiële vertrek compleet waren.  Voor het officiële vertrek ? Jaja, want we zouden met een half uur vertraging vertrekken (wegens een technisch probleem in de trein ???) ! Maar de aankomsttijd in Nice bleef hetzelfde (wat wel zal willen zeggen dat we onderweg iets korter halt houden dan gewoonlijk).

20u38 waren we dan eindelijk vertrokken.  De wachtrij aan het toilet was ondertussen al zes mensen lang – want het personeel doet die toiletten niet open als we nog in het station stilstaan.  Correctie ; de wachtrij was zes dames lang, want bijna alle coupés in wagon 7 waren “dames seules” (vrouwen alleen).  In de coupé naast mij lag echter wél een man (maakte deel uit van een gezin met twee kinderen), wat niet op veel sympathie kon rekenen van een dame die wel degelijk een plaatsje “dames seules” geboekt had.  Ik begrijp haar, ‘k zou er ook niet mee kunnen lachen.

(p.s. : ik weet dat de foto bovenaan zegt dat deze op 22 december genomen is maar ik heb niks degelijks van 21 december ...)