Donderdag 25 december 2025

Kwart na acht en daar ging de wekker ! Pfff … het plan van gisteren, om vroeg te gaan slapen, is een beetje in het water gevallen.  Ik lag er op tijd in hoor, dat zeker, maar kon de slaap niet vatten.  ’t Resultaat was dat het ruim na middernacht was voordat ik in wél slaap viel.

Maar wàt een plezante verrassing toen ik het overgordijn vanochtend opentrok … ik zal strepen blauwe lucht en, zeker weten, de zon ! Zou het ? Zal ik vandaag van ’t zonnetje kunnen genieten ?

Tegen 9u ontbeet ik.  Dit keer zaten er al twee koppels aan de ontbijttafel. Om kwart na tien vertrok ik voor een wandeling naar en in het dorp La Gaude.  Dit ligt op ongeveer een half uur stappen van het hotel.  Ik heb een routebeschrijving gevonden die me gelukkig niet langs de grote weg leidt, want daar is er misschien wel druk autoverkeer.  Thuis had ik deze routebeschrijving reeds afgedrukt maar ik was nog maar net vertrokken toen de beschrijving al niet meer klopte.  Die “Impasse des Chauvets” was niet te vinden.  Ergens op de Allee Hector Pintus, waar het hotel gelegen is, zou ik rechtsaf moeten kunnen slaan om die Impasse te vinden, maar die is er dus niet.

Dan maar via de Route de Saint-Laurent (de weg die de bus ook neemt, op weg naar Saint-Jeannet).  Maar eerst stapte ik de bakker binnen (naast de Intermarché) om wat proviand te kopen voor onderweg.  De kans dat ik op deze dag nog ergens anders handelsgelegenheden vind die open zijn is namelijk bitter klein.

Mijn Google Maps stuurde me richting Route de Cagnes – dit is de “grote weg”, die ik dus niet wilde nemen … maar aan het rond punt loopt ook de oude weg tussen Cagnes-sur-Mer en Gattières / Gréolières.  Die weg moest ik hebben.  Er stond zelfs een wegwijzer … blijkbaar is dit een gekende wandelroute naar La Gaude.

Het was ondertussen aangenaam in de zon.  De weg liep in het begin evenwijdig aan de Route de Cagnes, maar het pad ging wel bergafwaarts.  Dat wordt dus straks terug bergop … Op een bepaald moment kom je aan een slagboom.  Daar maakt de weg een bocht naar links maar voor het wandelpad moet je rechtdoor langs de slagboom passeren.  Nu wordt het écht een wandelpad. 

Om 11u20 stond ik dan terug op de grote weg (de Route de Cagnes, aan het rond punt waar ook ’n bushalte is die “La Gaude Village” heet).  De pijl “centre village” wees me verder de weg.  Via de Rue Louis Michel Féraud kon ik het oude dorp bereiken.  Maar nog voordat ik daar was zag ik ’n pijl “toilettes” … ’t was zeker nog niet dringend maar kom, even snel van de gelegenheid gebruik gemaakt.  ’t Is een net toilet en er hangt toiletpapier – zeer belangrijk (hoewel ik voor tijdens mijn wandelingen altijd papieren zakdoekjes voorzie.  Je weet nooit, hé).  Ik trok mijn trui uit wegens veel te warm.  T-shirt plus jas was warm genoeg.

La Gaude, weer zo’n prachtig, gezellig, authentiek middeleeuws dorp dat de overgrote meerderheid van de toeristen niet bezoekt omdat het niet in de toeristische gidsen van de regio staat.  ’t Is anders zeer de moeite waard om er een omweg voor te maken.  Maar ja, de meesten zijn zo “moedig” niet.  Die houden zich braaf aan de vermeldingen in de toeristische gidsen.  Bang dat ze iets zouden missen van het moois dat in die gidsen beschreven wordt, terwijl ze zo heel wat andere mooie dingen overslaan.  Plaatsen waar je niét over de koppen loopt, waar je in de restaurants geen woekerprijzen moet betalen omdat nu éénmaal iedereen naar de trekpleisters gaat en de restauranteigenaars daar ook niet op hun hoofd gevallen zijn.

Nadat ik meer dan een uur in La Gaude rondgekuierd had ging ik om half één op zoek naar nummer twee dat op het programma van vandaag stond : de Pont Romain (Romeinse brug).  Om daar te geraken moest ik eerst de Via Aurélia vinden, en die ligt dicht bij de bioscoop van La Gaude.  Ik had me geen zorgen moeten maken want die Via Aurélia blijkt nogal bekend te zijn.  Ze staat op verschillende richtingaanwijzers vermeld.  Na wat opzoekwerk ben ik te weten gekomen dat dit in feite een oude Romeinse weg is.

Het is een redelijk lange weg die op sommige plekken behoorlijk steil naar beneden loopt.  Dat wordt straks lollig, steil bergopwaarts terugwandelen … Maar ’t is een rustig pad en bijna op het einde maakt de weg een scherpe bocht naar rechts.  Verderop zie je dat de weg afgesloten is (wat op de routeplanner van Google Maps niet aangeduid staat), maar bij de scherpe bocht moet je rechtdoor de weg af en een wandelpad nemen.  Het pad is niet bewegwijzerd maar ik had de nodige voorbereidingen getroffen dus ik wist waar ik moest stappen.

Erg lang moest ik niet zoeken, ‘k denk dat het maar vijf à tien minuutjes wandelen is tot aan de brug.  Het wandelpad gaat over de brug verder, ik vermoed tot aan de Route de Saint-Laurent (je weet wel, waar de bus van lijn 54 rijdt op weg van Nice naar Saint-Jeannet).  Dat ziet er een vermoeiende tocht uit, precies redelijk steil naar boven … Ik zal wel gewoon terugkeren naar La Gaude ! Ik vind het in ieder geval een vreemde plek om een brug te zetten.  Er loopt een rivierbedding onder (die nu droog staat), het lijkt me interessant om de geschiedenis van die brug te weten te komen (deze maakt blijkbaar deel uit van de oude Romeinse weg, de Via Aurélia - zie bij de foto's onderaan).

Ik maakte dus rechtsomkeert, terug naar La Gaude.  Daar bezocht ik het stuk van het dorp dat aan de kant van de bioscoop ligt.  ’t Is niet bijzonder interessant.  Via de Montée Sainte-Appolonie bereikte ik opnieuw het oude dorp, waar ik nog wat in rondwandelde voordat ik me om kwart na twee op een bankje neerzette om m’n croissants van deze ochtend op te eten.  Rond kwart voor drie hield ik een korte plaspauze en dan stapte ik terug naar het hotel.  Ja, via dezelfde weg als daarstraks. 

Toen ik de Chemin de Chauverts tegenkwam (een zijstraat van de Route de Saint-Laurent) herinnerde ik me dat deze weg ook op de routebeschrijving stond die ik deze ochtend eerst wilde uitproberen.  Ik besloot te proberen of ik de weg in de omgekeerde richting zou kunnen volgen tot aan het hotel.  Dit ging een hele tijd goed, tot er opeens een gesloten poort dwars over de weg stond.  Volgens de eerder vermelde routebeschrijving zou ik daar rechtdoor moeten kunnen gaan … Ik kon van aan de poort links het hotel zien liggen, in vogelvlucht was het misschien maar vijftig meter ver.  Maar er stond een huis tussen en de weg was dus afgesloten.  Dan maar helemaal terug naar de Route de Saint-Laurent om zo om tien voor vier op mijn bed in de hotelkamer neer te ploffen.  Ik was eigenlijk vrij moe, hoewel ik volgens de stappenteller van mijn gsm vandaag maar 15 km gestapt heb.  Da’s niet echt overdreven ver, maar natuurlijk : er was veel bergop bij, en dat ben ik niet gewoon.  In Antwerpen is alles zo plat …

Verder kan je zo wel ongeveer raden wat ik allemaal nog gedaan heb die avond.  Koffietje gezet (en uiteraard opgedronken), iets gegeten, ’n spelletje gespeeld op de laptop, teevee gekeken, foto’s op de laptop gezet, blog geschreven en gepubliceerd.  Zo meteen volgt nog een heerlijk warme douche en dan kruip ik m’n bed in.  Wat ik morgen zal doen dat weet ik nog niet.  M’n appje zegt dat het mooi weer zal zijn.  Misschien probeer ik Saint-Blaise nog een keer … Ik zal m’n zonnecrème nu maar wel in mijn rugzak steken want ik heb een verbrande neus, en als ik morgen ergens een pet op de kop kan tikken … die zou ook welkom zijn.

Daaaag !