Vrijdag 2 januari 2026
De wekker liep af om 8u. ‘k Heb vannacht weinig geslapen, kon de slaap niet vatten. Geen idee waarom. Omdat het bijna tijd was om naar huis te gaan, misschien ?
Aan het ontbijt was het opnieuw rustig, de bus was vertrokken. Jammer genoeg geen gekookte eitjes vandaag … Terug op m’n kamer heb ik nog gedoucht, heb ik de laatste dingen ingepakt (ken je dat : opnieuw alles uitladen en terug inladen …) en speelde ik nog een spelletje op de laptop. Voilà, helemaal klaar voor m’n vertrek. Ik kijk er anders helemaal niet naar uit. Hier schijnt de zon en is het aangenaam buiten (16 graden), thuis is het koud en voorspelt men sneeuw.
Om 11u30 verliet ik de kamer, vijf minuten daarna stond ik aan de bushalte. Ruim op tijd, want de bus zou pas om 11u51 aan de halte zijn. Mooi op tijd naderde een bus de halte en bijna was ik op de bus van lijn 55 gestapt maar ik zag net op tijd mijn vergissing in. Alleen … de 54 kwam maar niet opdagen. Pas om 12u08 kon ik opstappen, op een behoorlijk volle minibus. Al een geluk dat ik tijd genoeg had vandaag …
12u40, aankomst in Grand Arénas. Ondertussen had ik beslist dat ik (een beetje om de tijd wat te doden) nog eens een busritje naar Puget-Théniers zou maken. Je weet misschien wel : dat dorp waarin ik voor een periode van drie jaar een studio heb gehuurd – maar die huurperiode is in mei 2025 afgelopen. Een beetje nostalgie kan geen kwaad hé. Helaas had ik mijn ZOU!-buskaart al ergens in m’n koffer gestoken en ik had geen zin om die nog te gaan zoeken. Al een chance dat je hier nog wel op de bus een ticket kan kopen …
Om 13u vertrok de bus van lijn 675. Helaas geen Jean-Pierre als chauffeur, ik wilde hem nog goedendag zeggen. Het was de vervanger van Nourredine (die op pensioen is) die me naar Puget-Théniers reed. Onderweg veranderde het landschap drastisch : op de plekken waar de zon bijna niet komt (nu deze niet meer heel hoog aan de hemel komt) was het landschap wit. Niet zozeer van de sneeuw maar van de aangevroren dauw. Mooi, dat wel … maar koud ! En zeggen dat in Nice de mensen zonder jas rondlopen en zelfs nog op het strand zitten. Op de rit met de bus was het buiten min drie !
Na een ritje van 75 minuten stapte ik af in Puget-Théniers. Brrrrr, ik was natuurlijk veel te dun aangekleed voor dit weer. Terwijl ik op de bus stond te wachten wandelden er twee jongedames voorbij de halte ... in pyjama !!! Gelukkig moest ik maar ongeveer een kwartier wachten om terug op de bus te kunnen stappen, en dit keer was Jean-Pierre wel de chauffeur. Van hem en de andere passagiers hoorde ik dat het al lang geleden is dat het hier in de buurt zo koud is geweest in de winter. Ook wist Jean-Pierre me te vertellen dat de bussen van Zou! niet meer erg gewenst zijn in het busstation van Grand Arénas. Vroeger mochten de chauffeurs hun bus aan de kant zetten op de busparking tot het uur dat ze terug moeten vertrekken, nu moeten ze buiten rijden en zich ergens in the middle of nowhere parkeren tot het tijd is om terug te rijden … Er is ook sprake van de eindhalte te verplaatsen. Dat is dan al de vierde keer op een periode van vier jaar …
Om 15u45 arriveerde ik opnieuw in Grand Arénas busstation. Plasstop in de luchthaven en dan de tram van lijn 2 naar Jean Médecin. Kort na half vijf was ik daar. Van daar wandelde ik naar het station Nice Ville. Nou ja, wandelen … eerder tussen alle andere wandelaars door slalommen, want mensen die met drie of vier naast elkaar wandelen die hebben niet echt de neiging om ook maar een strobreed opzij te gaan om iemand met een koffer te laten passeren …
Om tien voor vijf zette ik me neer in de vernieuwde wachtzaal van het station. Bij het vernieuwen hebben ze er echter niet aan gedacht om de deur te verplaatsen. Deze schuift automatisch open telkens er iemand in de gang voorbij wandelt … wat natuurlijk op zich geen probleem is, maar recht tegenover die schuifdeur bevindt zich één van de deuren van het station zelf, en die staan altijd open. Resultaat is dat er constant koude lucht binnen komt waaien in de wachtzaal.
Om kwart na acht trok ik naar hal 2. Da’s ook weer nieuw : alle treinen naar Parijs vertrekken tegenwoordig in hal 2 (die tevens dienst doet als uitgang). De lokale treinen vertrekken dan in de grote hal. Het heeft nog eventjes geduurd maar om 18u35 konden we dan eindelijk inchecken. ‘k Was weer als eerste in de couchette en had me volledig geïnstalleerd tegen de tijd dat nummer twee binnenwandelde. Ik houd er niet van wanneer iemand moet wachten als ik me aan het klaarmaken ben. Dan voel ik me opgejaagd.
Ook toevallig : de dame die op de heenreis in mijn wagon liep - die niet blij was met het feit dat er een man in haar couchette lag, terwijl ze een plekje “enkel dames” geboekt had – die sliep ook nu weer in dezelfde wagon als ik.
Om 19u vertrokken we. Duimen voor een goede nachtrust …
