Dinsdag 23 december 2025

Mijn wekker had ik voor vanochtend op 8 uur gezet.  ‘k Heb vrij goed geslapen vannacht.  Gisterenavond keek ik op teevee naar achtereenvolgens het 47^e Internationale Festival van het Circus in Monte-Carlo (waar ik tot mijn grote verbazing een act zag waarin ik twee artiesten van op het Gymgala herkende : de Scandinavian Boards) en 25 jaar Cirque Phénix (circus in Parijs).  Beiden echt de moeite ! Ik vermoed dat het enorm duur is om een ticket voor deze shows te pakken te krijgen … het zal geen spek voor mijn  … portefeuille zijn.  Hopelijk valt m’n uitstap van vandaag (bezoek aan het circus in Nice) nu niet teveel tegen …

Wat ik nog vergeten te zeggen was gisteren ; ook het ontbijt is inbegrepen in de prijs van het hotel.  Dit wordt beneden aan het onthaal geserveerd tussen 8u en 10u.  Het ontbijt hier was een beetje minder uitgebreid dan wat ik in sommige hotels al gekregen heb, maar zoals ik eerder al schreef : je krijgt waarvoor je betaald hebt.  En ik heb in ieder geval geen honger geleden ! Er was stokbrood (nog warm), mini croissants en mini chocoladekoeken, yoghurt, fruitsla, cake, appeltaart, brood om toast te maken, kaas, twee soorten charcuterie, boter, gekookte eitjes, een koffiemachine, melk en fruitsap.  Toch voldoende keuze, niet ?

Ik was wel de enige aan het ontbijt vanochtend.  Vermoedelijk is het rond deze periode erg rustig in het hotel.  Ik denk niet dat er vandaag veel gasten zijn (‘k ben er in ieder geval nog geen tegengekomen).

Ik ben te weten gekomen dat de jongedame die in het hotel helpt van Vlaamse origine is (aan moederskant).  Haar mama en oma waren Vlaams.  De jongedame heeft toen ze jonger was trouwens een tijdje in De Panne gewerkt (ze woonde toen in Duinkerke).  Ook toevallig.  Ze zitten blijkbaar overal, die Vlamingen.

’t Is buiten trouwens nog steeds somber en grijs.  Gisteren hoorde ik op het weerbericht dat er de laatste tijd erg veel regen gevallen is in de regio (’t was iets in de trant van : in één maand tijd viel de hoeveelheid die ze normaliter op drie maanden te verwerken krijgen).  Ik kan het natuurlijk ook verkeerd begrepen hebben … Wel jammer voor mijn foto’s, mocht het zo blijven de komende tien dagen …

Om half elf vertrok ik naar de bushalte.  Blijkt er een grote supermarkt vlakbij de bushalte richting Nice te liggen ! Dat ik die gisteren gemist heb ! Mijn wandeling was dus helemaal niet nodig geweest.  Stom zeg, dat ik dat niet eerst even nagekeken heb.

Volgens de thermometer aan de apotheek (naast de supermarkt) was het 9 graden.  Dat valt nog mee.  Bovendien was ’t nog steeds droog buiten.  De bus kwam op tijd en zat al goed vol. 

Kwart na elf, aankomst aan de eindhalte (bushalte bij Grand Arénas) na een behoorlijk “bumpy ride”.  Nu moest ik nog te voet naar het circus zien te geraken.  ‘k Had daar ongeveer een uur voor gerekend, maar het bleek een pak dichterbij dan ik verwacht had.  Zelfs met de omweg die ik maakte (’t was niet evident om er te voet te geraken, vooral voorzien voor vervoer per auto) nam de wandeling slechts een half uurtje in beslag.  Daar aangekomen was er op dat vroege uur natuurlijk nog geen levende ziel te bekennen, en aangezien de tent op de parking van een industriegebied stond was er verder ook niks te zien in de omgeving.  Er bevond zich welgeteld één kleine eetgelegenheid in de buurt : Le Bar Restaurant des Fleurs).  Daar kocht ik een koffie en iets te knabbelen en nam plaats aan het tafeltje dat men me aanbood. 

Vreemd dat op zo’n toch wel afgelegen plek nog zo veel volk over de vloer van zo’n restaurantje komt.  Vermoedelijk passeren er heel wat mensen voor hun werk.  Zo waren er ook een paar werknemers van het circus die zich een broodje in het etablissement aanschaften.

Om kwart voor één werd mij vriendelijk maar gedecideerd verzocht om het tafeltje te verlaten want ze hadden het nodig voor nieuwe eters.  Na eerst nog even een kort toiletbezoek trok ik terug naar het circus.  ‘k Zette me neer nabij de inkom, ’t zou nu wel niet meer lang duren voordat we binnen zouden mogen.

Twintig minuutjes later wees een medewerkster me mijn stoel in de “loges” aan.  Volgens het ticket zou ik in een zetel mogen zitten (de loges zijn de op één na duurste plekken) maar het waren gewone stoelen.  Ook goed, hoor.  Ik zat toch lekker vooraan, en hoewel de zaal om 14u zo goed als vol zat waren er in loge 11 (waar ik dus zat) maar drie stoelen bezet.  Er was plek voor tien personen.  Je hoort mij daar niet over klagen.  Wij drietjes zaten lekker rustig.  Nou ja, voor zover je rustig kan zitten in een circustent waar 80 % van het publiek kinderen onder de twaalf betreft.  Ik voelde me wel ’n beetje onnozel, zo als enige volwassene zonder kinderen … maar ik hou van circus.

De voorstelling startte met een korte goochelshow.  Niet bepaald wat ik dacht dat ik zou gaan zien – mijn verwachtingen lagen anders (hoger) nadat ik bij aankoop van mijn ticket de filmpjes van de website bekeken had.  Gelukkig steeg het niveau van de optredens al snel.  Ik heb een heleboel foto’s genomen – helaas niet van het tweede nummer (een jongedame die acrobatische kunsten vertoonde in een hoepel die ze in de nok van de tent hesen) omdat ik toen nog niet zeker wist of ik foto’s mocht nemen.

Na drie kwartier hield men vijftien minuten pauze, tijdens dewelke de aanwezigen de gelegenheid kregen om (uiteraard tegen betaling) een foto te (laten) maken van hun kroost met de (mechanische) olifant op de achtergrond en voorzien van toepasselijke hoofddeksels.

Deel twee van de show was eveneens mooi om te zien.  Verschillende acts, vaak gebracht door dezelfde mensen.  Het was moeilijk om een keuze te maken uit alle foto’s die ik tijdens het evenement nam, maar als je een beetje een idee wil krijgen van de show dan moet je de foto’s onderaan dit blogbericht maar bekijken.  Je kan natuurlijk ook de website van het circus bewonderen.

Kort na 16u was het afgelopen en mocht iedereen de tent verlaten.  ’t Miezerde nu toch buiten.  Korte wandeling naar de luchthaven (plaspauze, hé) om vervolgens de tram te nemen naar Jean Médecin.  Op die boulevard bevindt zich een Hema en daar verkopen ze normaalgezien wel waterkokers.

Pffff, ik weet nu weer waarom ik een hekel heb aan winkelen tijdens de kerstperiode.  Druk, druk, druk … en iedereen loopt als mieren door elkaar.  Sommige van die mieren kijken dan nog niet eens waar ze lopen want naar hun telefoon staren is natuurlijk immens veel interessanter dan de rest van de voetgangers in het oog houden …

Na lang zoeken zag ik een lege doos op een schap staan, de doos van een waterkoker.  Ik nam tevens een mok van een ander schap en zocht een washandje.  Zo, klaar, nu naar de kassa.  De kassierster ging de waterkoker in het magazijn zoeken.  Pech : er was er geen meer ! Wel verdomme … Nou, dan mochten ze de mok en het washandje ook houden.  Heel de tocht voor niks !

Terug naar de halte van de tram, afgestapt bij Grand Arénas.  Voor bus 54 moest ik nog een klein kwartiertje wachten.  Ik denk dat ze bij Lignes d’Azur veel passagiers verwachtten op dit uur want er kwamen twee minibusjes aangereden.

Kwart na zes, halte Plan du Bois.  Boodschappen gedaan in de Intermarché (waar ze ook geen waterkoker hadden, maar dit had ik al kunnen checken op hun website) en dan naar het hotel.  Daar was nog steeds weinig volk te bespeuren.  Momo zat aan het onthaal, da’s het enige menselijke wezen dat ik deze avond in het hotel zag.

Ik at wat, zette m’n foto’s op de laptop, bewerkte deze (en veegde de slechte exemplaren weg), koos dewelke ik hieronder wil publiceren en begon aan het verslag van vandaag.  Nadat ik dit gepubliceerd heb zal ik wel eens kijken wat ik morgen wil doen.  ’t Is ondertussen alweer 21u …