Donderdag 6 augustus 2026

Om 4u30 stond ik vanochtend op, heel vroeg want ik heb een lange reis en dus een lange dag voor de boeg.  Een uurtje later vertrok ik, te voet, voor een wandeling van een kwartiertje tot aan de bushalte.  De bus die me naar het Centraal Station zou brengen vertrok om 5u50, het begon toen al stilaan licht te worden buiten.  Twintig minuten later was ik in “’t stad”, al volop in daglicht.

Om 6u15 waren er nog niet veel mensen in het station.  Ik stapte naar mijn perron, waar de trein al vroeg arriveerde (6u35, om te vertrekken om 6u54).

7u41, aankomst in Brussel Zuid.  Voor mijn aansluitende trein naar Keulen moest ik naar perron negen.  Op de app van de Deutsche Bahn had ik ondertussen gezien dat mijn trein niet alleen niet meer tot in Frankfurt zou rijden maar dat -ie ook nog eens een uur (!) vertraging zou hebben.  Allemaal het resultaat van werken op het spoor : de trein moet nu een omleiding volgen en die voegt dus een uur rijtijd toe aan een rit van net geen twee uur.  Zeer gezellig, want hierdoor zou ik de rechtstreekse trein Keulen – Sargans (ticket twee dagen geleden gekocht) zeker missen.

In het kantoor van de internationale reizen ben ik informatie gaan vragen en daar verzekerde men me dat ik met mijn gekochte ticket gewoon op andere treinen van diezelfde reisweg kon stappen.  Allez, dat is dan toch al één geruststelling : geen extra kosten vandaag.  De man legde me mijn nieuwe reisweg uit (geen rechtstreekse trein meer maar wel drie of zelfs vier keer overstappen), gelukkig heb ik ook de app van de Deutsche Bahn op mijn telefoon staan om zelf ook één en ander op te kunnen zoeken mocht er onderweg nog iets mislopen.  De slechte reputatie van de Duitse spoorwegen kennende …

Op het perron zelf vroeg ik voor alle zekerheid aan de aanwezige personeelsleden nog eens of ik met mijn ticket gewoon op andere treinen op dezelfde reisweg kon stappen zonder extra kosten en jazeker, ook zij verzekerden me dat dit geen probleem was.

En dan sta je daar op perron negen te wachten en tegen de tijd dat je bijna moet opstappen zie je achter je, op een ander perron dus, een trein van Deutsche Bahn binnenrijden.  Wat ? Jazeker, we moesten van perron wisselen.  Hoppa, iedereen op een drafje van perron negen naar perron elf.

Op dat perron zocht ik naar wagon 29, die ik in eerste instantie niet vond want op de deuren van de trein telde ik maar tot 28 – en dat was de eerste klas.  Toch maar opgestapt, en toen zag ik dat wagon 29 helemaal aan het uiteinde te vinden was, ook eerste klas.  Oeps, ik bleek dus een ticket eerste klas gekocht te hebben !  Okee dan, ik begin mijn trip naar het buitenland in luxe.

Het was lekker rustig in wagon 29 want meer dan de helft van de zitjes was nog vrij.  Nou ja, als ik zeg “rustig” … er zat een jong koppel schuin voor me waarvan de man op zijn laptop zat te tokkelen, met weliswaar een koptelefoon op, maar ik kon toch nog alles horen.  Die vent moet echt wel al half doof zijn …

De jongedame die onze tickets kwam controleren was heel vriendelijk en behulpzaam – ik vermoed dat ze heel vaak dezelfde vragen heeft moeten beantwoorden, want iedereen was natuurlijk ongerust over het verdere verloop van zijn of haar reis.  Hierdoor raakte ik aan de praat met twee medereizigers, waarvan er één wist te vertellen dat de Duitse spoorwegen de slechtste van Europa zijn.  Dus : als je zélf met de trein door Duitsland wil rijden hou er dan rekening mee dat de kans op vertragingen groot is en zorg ervoor dat je de app op je telefoon hebt en deze regelmatig checkt want op een uur tijd kunnen de dingen helemaal veranderen …

Ik heb drie doenbare opties gevonden om toch nog op tijd in Sargans te geraken.  De eerste optie heeft van in Keulen drie overstappen maar daarvoor mag de trein naar Keulen geen extra vertraging hebben.  Met deze optie ben ik maar een half uurtje na mijn oorspronkelijke planning in Sargans maar de medewerkster op de trein waarschuwde me al dat deze optie niet haalbaar zou zijn, twee minuten om over te stappen ging niet lukken.  Met optie twee moet ik maar twee keer overstappen en ben ik een uur later dan voorzien in Sargans, optie drie is maar één keer overstappen en maakt dat ik twee uur later ben dan oorspronkelijk gepland.

Ik schreef daarnet al dat je die app goed in het oog moet houden hé.  Wel, daarin zag ik dat “mijn” trein opeens niet meer in Keulen hoofdstation (Köln Hauptbahnhof of in het kort Köln Hbf) zou stoppen maar in het station Köln Messe.  Van daar zou iedereen ‘n trein naar Köln Hbf moeten nemen.  Da’s gelukkig maar een ritje van twee minuten en die trein rijdt zowat om de drie minuten.

Uiteindelijk had onze Brussel – Keulen trein in totaal een uur en twaalf minuten vertraging.  De overstap in Köln Messe verliep vlot en in Köln Hbf had ik nog ongeveer een kwartier tijd om over te stappen op de trein die me naar Mannheim moest brengen.

Deze trein reed het station binnen om 12u12 (ook al met achttien minuten vertraging – wat nu voor mij een geluk was want anders had ik ‘m waarschijnlijk gemist).  Ik stapte op en zocht me een vrij zitje, ééntje dus dat niet gereserveerd was.  Nog één trein-overstap te gaan (in Basel, Zwitserland) en dan twee busritten van elk een half uur.  Het einde van de trip komt een beetje dichterbij.  Ik mag niet vergeten om ergens onderweg Zwitserse Franken uit de muur te halen.

In Karlsruhe stappen opeens héél veel mensen op.  Het gangpad van de trein leek nu meer op een autoweg in file dan op een gangpad.  Ik hoor opvallend veel Spaans praten. 

Om 15u zette ik mijn telefoon op vliegtuig-stand.  Zo meteen rijden we Zwitserland binnen, en dat land heeft geen roaming-overeenkomst met de Europese Unie dus internetgebruik kan dan wel eens héél duur worden.  Volgens mijn provider heeft Liechtenstein wél zo’n overeenkomst.  Daar zou ik dus gewoon mijn roaming aan kunnen laten staan zonder extra kosten.

We waren op tijd in Basel Hbf en ik ging op zoek naar perron vier (volgens de app zou mijn aansluitende trein naar Sargans daar vertrekken).  Daar aangekomen bleek mijn trein op perron acht te vertrekken.  Okee, naar perron acht dan maar.

Ook deze trein was mooi op tijd, maar ’t was wel een hele drukke trein.  Zowat alle zitjes waren bezet.  Ik zat trouwens in dezelfde coupé als twee Nederlandstalige dames die van in Brussel hetzelfde traject hebben afgelegd en dus in dezelfde treinen gezeten hebben dan ik.

Vertrokken om 16u07 voor een rit van net geen twee uur.  Over mij zit een man in wiens rechterbeen een overijverige Duracall-batterij zit en die de mouw van zijn T-shirt gebruikt als zakdoek.

Om 16u30 kreeg ik mijn klop, mijn ogen vielen toe.  Ik denk niet dat het vanavond in mijn hotelkamer lang zal duren voordat ik in mijn bed kruip …

Aan de eerste halte (Zürich Hbf) liep de trein zowat leeg, ook de Duracell-snotvod stapte hier af.  Terug adem- en beenruimte, oef ! We hadden kort na het verlaten van Zürich ticketcontrole – dit was pas de tweede keer sinds ik in Antwerpen vertrok.  Er waren gelukkig geen problemen omdat ik het “verkeerde” ticket had (van een andere trein). Tot hiertoe heb ik al heel de dag blauwe lucht en zonlicht gezien maar nu doemden er grijze wolken op, jammer genoeg in de richting waar de trein naartoe reed.

18u02, aankomst in Sargans.  Geen zon meer, gelukkig nog wel warm.  Ik had de bus naar Vaduz kunnen nemen om 18u06 maar besloot eerst op zoek te gaan naar een geldautomaat.  Deze vond ik snel (ik had op voorhand opgezocht waar ik ‘m zou kunnen vinden) : in de muur naast de ingang van de supermarkt COOP, net buiten het station, recht tegenover de bushalte (die zich bevindt op een pleintje waar veel bomen staan).  Centjes afgehaald en dan moest ik nog twintig minuten wachten op de eerstvolgende Vaduz-bus (18u36).  Die bus was heel vroeg aan de halte en ik mocht ook heel vroeg opstappen.  In Antwerpen moet je meestal wachten tot kort voordat de bus vertrekt want de chauffeur heeft zijn (haar) rust nodig.

Even wat extra info over het busvervoer in Liechtenstein : als je hier overnacht dan heb je recht op een gratis Welcome Adventure Pass.  Als je je gegevens doorstuurt aan de plaats waar je overnacht (in mijn geval : m’n hotel) dan sturen zij je drie dagen voor vertrek via e-mail een link naar die Pass.  Je moet dan wel een app op je telefoon installeren.  Ik had dit allemaal gedaan maar ja, in Sargans (nog Zwitserland) kon ik mijn internet niet aanzetten dus ik had van de QR-code die je (dacht ik) moet laten scannen een screenshot gemaakt in de hoop dat dit voldoende zou zijn.

Wel, toen ik bij het opstappen op de bus van lijn 12 (aan standplaats B) die code liet zien zei de chauffeur dat hij geen ticketcontrole doet.  Ik kon dus gewoon gaan zitten.  Makkelijk ! Om 18u36 vertrokken we, richting Vaduz (hoofdstad van Liechtenstein).  Ik moest om 19u afstappen aan de halte Vaduz Post (voorlaatste halte van deze bus) om daar (aan de overkant van de straat) over te stappen op de bus van lijn 12 naar Malbun.

Ik wilde terwijl ik zat te wachten mijn mobiele data terug opzetten.  Dit lukte dus niet, ik kreeg een bericht van Mobile Vikings dat ik hier geen roaming kan gebruiken.  Hoezo ? Dat is volgens mij toch niet wat ze op hun website schrijven (ik ben een Mobiel 30-abonnement bij Mobile Vikings).  Omdat ik dat internet toch wel nodig zal hebben buiten het hotel (waar gratis wifi is) stuurde ik dus maar “ROAM6GB” naar het nummer 1984.  Voor 25 euro heb ik nu zes gigabyte aan mobiele data om te gebruiken.

Bus 12 was mooi op tijd, nog eventjes en ik ben aan mijn hotel.  Deze rit is wel mooi, al van vijf minuten na vertrek heb je mooie uitzichten over het dal.  Je kan echt heel ver kijken.  De weg slingert naar boven en passeert onderweg het mooi gelegen dorp Triesenberg.  Een eindje verderop moet je door een tunnel (“Gnalp – Steg”) en aan de andere kant daarvan zijn geen vergezichten meer.  Nog een paar bushaltes … 19u45, halte Malbun Centrum, eindhalte van de bus.

Wel grappig : in de hoofdstad Vaduz (uitspraak “Vadoets”) zit je vlak bij de grens met Zwitserland, Malbun bevindt zich dan weer dicht bij de grens met Oostenrijk.

Het was maar tien meter stappen tot aan de ingang van Hotel Turna.  Dit hotel is gelegen naast de Sareis kabelbaan dus als ik deze wil nemen dan moet ik ook al niet ver stappen.  In het hotel moest ik even zoeken naar de receptie – bleek dat ik me op niveau -1 bevond.  De receptie en het restaurant bevinden zich op niveau 0, gemakkelijk te bereiken met de lift.

Nadat ik een paar minuten aan de lege receptie had staan wachten (deze is maar open tot 19u) kwam een dame me helpen.  Ik mocht gelukkig Engels praten want ik begrijp wel vrij goed Duits maar spreken da’s een ander paar mouwen.  Enfin, ik moest nog mijn handtekening zetten onder een document, kreeg een beetje uitleg over de werking van het hotel en nam dan mijn sleutel in ontvangst.  Ik kreeg kamer 25 op de tweede verdieping.

Terug de lift in, op zoek naar m’n kamer.  Aangezien er maar vijf kamers op de tweede verdieping liggen had ik deze snel gevonden.  Het is een ruime kamer met een tweepersoonsbed plus nog een stapelbed.  Er is een ruime badkamer met toilet en douche.  In de kamer bevindt zich (hoera) een kast waar ik dit keer wél al mijn spullen in kwijt kon.  Er is een televisie, een tafeltje met ’n stoel en een poef.  Mijn raam heeft zicht op de straat, ik kan net de bus aan de halte zien staan.

Ik heb mijn bagage uitgeladen en ben dan teruggekeerd naar de receptie waar ik me twee cola’s bestelde (dorst !!!!).  Eén om daar op te drinken en één om mee te nemen naar m’n kamer.  Daar heb ik heel even m’n laptop geopend om de foto’s van vandaag er op te zetten en dan : slaapwel !