Woensdag 12 augustus 2026
Ook voor vandaag had ik mijn wekker op 7u gezet, zodat ik om 7u30 kon ontbijten. M’n koffer was ondertussen al voor het grootste deel ingepakt, enkel m’n toiletzak en pyjama nog. Ja, je leest het goed : ik zal douchen nadat ik ontbeten heb.
Terwijl ik dit aan het typen ben (’s morgens vroeg nog, want wanneer ik vanavond thuis ben zal het laat zijn en ik vermoed dat ik dan echt geen zin meer zal hebben om dit verslag af te maken) staat de teevee op, BBC 1. Vooral veel melding van de bijna volledige zonsverduistering van vanavond. Ik zal op dat moment ergens tussen Frankfurt en Brussel zitten vermoed ik. Toen ik m’n treintickets kocht wist ik helaas nog niets van die zonsverduistering en ik heb me jammer genoeg een zitje aan het gangpad gereserveerd – laat staan dat ik me zo’n speciale bril aangeschaft heb. Ach, niet erg.
Wat vond ik van Liechtenstein ? Uiteraard ben ik na een bezoek van vijf volle dagen allesbehalve een Liechtenstein-specialist dus wat ik ga vertellen moet je zeker niet als evangelie beschouwen. Het is gewoon mijn persoonlijke ervaring. Ik vind het een mooi land, zeker als je van bergen en natuur houdt. De mensen zijn vriendelijk (begroeting is “hoi”). Men spreekt hier Duits en ook Liechtensteins (wat wel op Duits lijkt) maar mocht je geen Duits kennen dan kan je ook overal terecht met Engels. Wandel je graag dan ben je in Liechtenstein aan het juiste adres. Er is voor elk wat wils : makkelijke en dus vooral vlakke wandelingen maar ook moeilijke wandelingen door de bergen, waarvoor je geen hoogtevrees mag hebben en moet bezitten over “steady feet”. Ook mountainbikers komen hier aan hun trekken. En in de winter kan je er natuurlijk naar hartenlust skiën. De hoofdstad Vaduz (“Vadoets”) is niet groot, niet volgebouwd met wolkenkrabbers en aangenaam om in rond te wandelen. Een verademing ! Er zijn zeker toeristen maar niet in die mate dat je over de koppen moet lopen. Er is goed werkend openbaar vervoer dat gratis is als je in Liechtenstein verblijft en je een “Welcome Adventure Pass” aanvraagt. Kindvriendelijk land. Samenvattend : Liechtenstein is een toffe vakantiebestemming.
Na het ontbijt en de douche werkte ik nog wat op m’n laptop en kort voor 10u trok ik de kamerdeur achter me dicht. Sleutel afgegeven aan het onthaal en om 10u11 nam ik de bus naar Vaduz. Dit keer reed ik niet door naar de halte “Post” maar stapte ik af aan de halte “Au”, zodat ik een beetje sneller in Sargans zou zijn (ik kon op deze manier een bus vroeger nemen).
Om kwart na elf arriveerde ik met de bus van lijn 11 in Sargans, waar m’n trein naar Zürich Hbf om 11u27 vertrok. Voor de één of andere reden heb ik - toen ik een paar maanden geleden mijn tickets boekte - geboekt om over te stappen in Zürich, wat behoorlijk stom was want de trein rijdt gewoon in één trek door tot in Bazel SSB – waar ik uiteindelijk ook moet zijn. Misschien dat ik gewoon kan blijven zitten ? Ik heb het voor alle zekerheid gevraagd aan de conductrice op de trein maar die zei me dat ik toch maar best om 12u22 in Zürich uitstapte om (in mijn geval) om 12u59 de trein van Zürich naar Bazel te nemen. Okee dan, beter overstappen dan blijven zitten en een flinke boete riskeren, nietwaar ?
Op het stuk tussen Sargans en Zürich reed de trein eerst langs de Walensee (mooi, joh !) en daarna langs de Obersee / Zürichsee. Die laatste, amai, die is groot ! Minder mooi dan de Walensee qua omgeving maar een pak groter (en de Walensee is al zo groot).
In Zürich, een groot kopstation, arriveerde mijn trein op spoor 14. Op welk spoor ik voor mijn aansluitende trein naar Bazel moest zijn daar had ik geen idee van. Ik vatte dus post ergens aan een mededelingenbord, wachtend op de aankondiging van het juiste perron. Dat bleek nummer 13 te zijn. Ik zocht me snel een zitje, want ik herinnerde me dat op de heenreis het stuk tussen Zürich en Bazel erg druk was.
Van alles wat men in de trein omgeroepen heeft heb ik geen letter verstaan, want de twee dames die tegenover me zaten hielden geen twee minuten hun mond. Hopelijk had ik niets belangrijks gemist …
13u51, aankomst in Bazel op spoor 6. Volgens de info die ik bij boeking gekregen had zou ik op spoor 10 moeten zijn voor mijn volgende trein, maar voor alle veiligheid wachtte ik toch maar boven aan de roltrap (op de “overloop”) tot mijn trein op het mededelingenbord verscheen. Voor hetzelfde geld ga ik nu al naar perron 10 om dan tien minuten voordat de trein moet vertrekken te moeten horen dat er een spoorverandering is en dat ik me dan serieus moet haasten naar, bijvoorbeeld, perron 25 omdat mijn trein nu opeens daar staat …
Om 14u11 werd de trein naar Frankfurt am main Hbf aangekondigd, inderdaad op perron 10. Deze trein moest vertrekken om 14u46 maar reed het station reeds binnen om 14u30. Tijd genoeg om mijn gereserveerde zitje te zoeken.
Om 15u waren we nog steeds niet vertrokken. Allee, het is zo ver. De eerste trein van de Deutsche Bahn en we vertrokken met vertraging. Om 15u02, meer dan een kwartier te laat, verliet de trein eindelijk het perron. Ik had in Frankfurt ongeveer vijftig minuten gerekend om over te stappen, er moet dus onderweg niet teveel mislopen … Er zijn trouwens twee volledige coupés van deze trein afgesloten. “because of the heat”, blijkbaar. De airco zal niet werken, zeker ? Ook tof. Mensen die vijf euro betaalden om daar een zitje te reserveren zullen hun geld wel kwijt geweest zijn.
Het wordt een gezellige rit … mijn treinburen zijn een mama met twee kinderen (de ene zal ongeveer 13 geweest zijn en had gelukkig enkel interesse in haar telefoon – maar de andere was pakweg 7 en die had last van reisziekte dus die wilde niets hebben om zich bezig te houden … maar wel regelmatig zeuren dat ze zich verveelde). In de coupé verderop zat een klein kind dat zowat gans de rit zat te roepen, te krijsen of te huilen. Dat kind heeft drie uur lang flink op mijn zenuwen gewerkt. Waar zijn die stiltecoupés ??!! Tegen dat ik moest uitstappen kwam ik te weten waarom die kleine zo vervelend deed : mama zat constant te bellen in plaats van aandacht aan haar zoon te besteden. Ja, dan wordt zo’n kleuter natuurlijk vervelend. Die kan zich nog geen drie uur aan een stuk zelf bezighouden …
Om 18u03 – 23 minuten te laat, kon ik eindelijk uit die trein stappen. Een beetje rust, heerlijk. Ik zette me opnieuw naast een mededelingenbord (op perron 6) om in het oog te kunnen houden wanneer mijn aansluiting naar Brussel er zou zijn. En toen keek ik naar spoor 2, waar volgens het mededelingenbord nog geen trein zou mogen staan en waar volgens mijn boekingsinfo de trein naar Brussel van 18u33 zou moeten vertrekken … Zou het ? Ik trok naar perron 2 en ja hoor, dit was de trein die ik moest hebben ! Ik zocht naar mijn stoel en om 18u20 zette ik me neer. Op dat moment was het nog heerlijk rustig. Even later kreeg ik gezelschap van twee Franstalige jongedames … én liep de rest van de coupé vol met een paar gezinnen met kinderen. Ik denk dat ik wel 15 kinderen telde, van verschillende leeftijden – van baby tot een jaar of 14. Kinderen die het plezant vonden om door de gangen van de trein heen en weer te rennen, om zich op de grond in het gangpad neer te leggen, om tegen hun ouders te roepen in plaats van gewoon te spreken, … De trein vertrok gelukkig op tijd maar wat een drukte ! Nogmaals : waar blijven die stiltecoupés !? Het was precies een kinderspeeltuin in plaats van een trein.
In Keulen zat de coupé propvol. Omstreeks 20u15 werd het buiten donker – de eclips was daar. Veel van die speciale brilletjes heb ik niet gezien, sommigen keken er zelfs gewoon met het blote oog naar. Kinderen zowel als ouders. Zijn die echt niet slimmer ??
In Aachen hadden we al twintig minuten vertraging. Op tijd vertrekken is absoluut geen garantie dat je ook op tijd op je bestelling zal zijn. Tweede trein van de Deutsche Bahn, tweede vertraging. Bye bye vroege aansluiting naar Antwerpen. Om 21u45 arriveerden we in Brussel Noord op spoor 5 waardoor ik nog net iets meer dan een kwartier de tijd had om over te stappen (naar perron 10). De hele kinderspeeltuin moest blijkbaar ook naar Antwerpen … Ik heb ervoor gezorgd dat ik in een coupé ver van hen ging zitten. Toch nog een half uurtje rust op de trein.
De trein van 22u03 naar Antwerpen was mooi op tijd en een half uur later kon ik in Antwerpen uitstappen op perron 22. Op m’n gemak naar spoor 3 waar ik mijn laatste trein van deze dag terugvond. Na een korte treinrit, een korte busrit en vervolgens een korte wandeling was ik rond 23u30 thuis. Even alles uitgeladen en dan : bedje in !!
O ja : ik heb ondertussen een mail gestuurd aan Mobile Vikings en effectief : in principe had ik in Liechtenstein gewoon moeten kunnen surfen zoals thuis. En in principe had mijn gsm in Liechtenstein gewoon “contact” moeten maken met een “bevriende” Liechtensteinse provider (waar ze een roamingakkoord mee hebben) waardoor ik geen extra kosten had moeten maken. Maar dat is dus niet gebeurd en daardoor heb ik dus 25 euro in de vuilnisbak gesmeten (want : omdat ik al een deel data gebruikt had kan men me niest terugbetalen …). Mocht je zelf bij Mobile Vikings zijn én je gaat op vakantie naar Liechtenstein : de partners waar Mobile Vikings (op dit moment) mee samenwerkt zijn : “Salt Liechtenstein” en “Telecom Liechtenstein AG”.
